Απο τους γνωστούς αγνώστους στους κουκουλοφόρους

του Γιάννη  Βασιλείου

Τα επεισόδια και τις καταστροφές από ομάδες νεαρών σε κινητοποιήσεις μπορούμε να το προσεγγίσουμε με δυο σταθερές:

Την διαχρονικότητα τους, αφού ξεκινούν από την μεταπολίτευση και την μετονομασία των άλλοτε ‘γνωστών αγνώστων’ σε ‘κουκουλοφόρους’.

Αυτή την φορά υπάρχουν δυο ουσιώδη καινούργια στοιχεία.

Η σύνδεση που επιδιώκουν Νέα Δημοκρατία, ΛΑΟΣ, στελέχη του ΠΑΣΟΚ και κάποιοι δημοσιογράφοι των κουκουλοφόρων με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο πρωταγωνιστικός σε αυτό ρόλος της ηγεσίας του ΚΚΕ.

Τριάντα πέντε χρόνια την μεταπολίτευση, καμία Κυβέρνηση δεν τόλμησε να κάνει τέτοιες ανιστόρητες συνδέσεις.
Πρώτη φορά ηγεσία του ΚΚΕ ευθυγραμμίζεται σε τέτοια θέματα με αυτές τις δυνάμεις.
Πρόκειται και στις δυο περιπτώσεις περί ντροπής.
Βέβαια, όταν αυτά εκστομίζονται από τέτοιες δυνάμεις δεν δυσκολεύεται κανείς να εξηγήσει το φαινόμενο.

Το ‘μοναστήρι’ του δικομματισμού υπερασπίζοντα, εκτιμώντας ότι αυτό απειλείτο από την εξέγερση της νεολαίας.
Σύνδεσαν λοιπόν τους ‘κουκουλοφόρους’ με τον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που το κάνουν για δεύτερη φορά, βρίσκοντας το εξιλαστήριο θύμα.
Η πρώτη ήταν με το άρθρο 16 όταν πχ χρέωναν το κάψιμο σκοπιάς έξω από την Ελληνική Βουλή, όπως χρεώνουν τώρα πχ το κάψιμο του Χριστουγεννιάτικου δένδρου κοκ.

Η Κυβέρνηση κατέφυγε στην εξεύρεση τέτοιων φτηνών δικαιολογιών για ένα και μοναδικό λόγο.
Γιατί η πολιτική της βρίσκεται αντιμέτωπη με την νεολαία.
Γιατί η σημερινή νεολαία δεν θα ανεχτεί να γίνει η πρώτη μεταπολεμική γενιά που θα ζήσει χειρότερα απ’ τους γονείς της.
Συνεπώς, ανεξάρτητα εάν η αφορμή δόθηκε με την δολοφονία του Αλέξη, πολιτικά ήταν προβλέψιμες οι αντιδράσεις αυτές της νεολαίας.
Ήταν πέρα, πάνω από τους σημερινούς ‘κουκουλοφόρους’ η χθεσινούς ‘γνωστούς αγνώστους’ που άλλωστε, τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια τώρα καμία Κυβέρνηση ….. ακόμα δεν τους εντόπισε !

Αν λοιπόν εξηγείται πολιτικά η συμπεριφορά αυτή απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ της συγκεκριμένης μερίδας του πολίτικου κόσμου, είναι εκτός λογικής να πρωταγωνιστεί σε αυτό η κ. Παπαρήγα.

Η πολιτική της ηγεσίας του ΚΚΕ, από τότε που διέσπασε τον ενιαίο ΣΥΝ αποχωρώντας από αυτόν, έχει δραματικά αλλάξει.
Έχοντας κεντρική γραμμή την θέση ‘ένας είναι ο εχθρός ο Συνασπισμός’, υποχρεώνεται να οικοδομεί πολιτικές με βάση την θέση αυτή.

Έτσι λοιπόν, διαπιστώνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ στα κινήματα, προσπαθεί να διαχειριστεί την έξης αντίφαση.
Να πρωταγωνιστεί σε αυτά, με την προϋπόθεση όμως ότι θα τα ελέγχει.
Να θέσει τον Συνασπισμό εκτός πολίτικης, ώστε να παραμείνει το ΚΚΕ μόνο κυρίαρχο στον χώρο της Αριστεράς.

Και οι δυο αυτοί στόχοι είναι εκτός πραγματικότητας.
Ο πρώτος γιατί όσα κινήματα αναπτύχθηκαν υπερέβησαν κόμματα, παρατάξεις, πρόσωπα, παράγοντες η αυθεντίες.

Ο δεύτερος γιατί ο Συνασπισμός εκφράζει στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ μια πλουραλιστική Αριστερά, όπως αυτή υπάρχει σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Βλέποντας η ηγεσία του ΚΚΕ να καταρρέει αυτή η κεντρική πολιτική της γραμμή οδηγείται σε τέτοιας μορφής …. συμμαχίες.

Το έχει κάνει επανειλημμένα όπως πχ με τον πόλεμο στο Ιράκ, με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, με το άρθρο 16 κοκ.
Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα για το ΚΚΕ στην περιφέρεια όπου απουσιάζοντας από όλα τα κινήματα πόλης ….. φτιάχνει ιχ κινήματα.

Η ηγεσία του ΚΚΕ βρίσκεται σε κατάσταση πολίτικης σύγχυσης.

Αυτό οδήγησε την κ Παπαρήγα να ζήτα από τον ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει να χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων η την κ. Κανέλλη να έχει πρόβλημα με το ημερολόγιο της ΑΥΓΗΣ.
Μόνο που εάν η δεύτερη δικαιολογείται να μην καταλαβαίνει την θέση του ΛΕΝΙΝ ότι θα ‘συμμαχήσω ακόμα και με τον διάολο’ η πρώτη δεν έχει καμία δικαιολογία γιατί εκπροσωπεί ένα ιστορικό κόμμα.

Δεν δικαιολογείται να συμμαχεί, προκειμένου να κτυπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, με την Κυβέρνηση, με τον κ. Καρατζαφέρη η με τον κ. Άδωνη Γεωργιάδη.
Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από όσους αγωνιστές του ΚΚΕ πιστεύουν στην ανάγκη δημιουργίας μιας μεγάλης παράταξης της Αριστεράς.
Ικανής να δώσει απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Λαός και ιδιαίτερα η νεολαία.
Διαφορετικά αυτά θα επανέρχονται, κάνοντας μαζί με αυτά την εμφάνιση τους οι άλλοτε ‘γνωστοί άγνωστοι’ η σημερινοί ‘κουκουλοφόροι’.

Ιωάννης Βασιλείου